Joke Witte over haar animatiefilmpjes.

Het is lastig om precies na te gaan op welk moment ik bedacht dat ik animatiefilmpjes wilde maken. Ik heb in eigen beheer een boek gemaakt met collages van bekende kinderliedjes (Hoedje van papier, Er zaten zeven kikkertjes, Groen is gras…..) Cryptische plaatjes met luciferhoutjes, schuurpapier en ander materiaal, Liedjes die iedereen kent ook als je niet kunt zingen. Het moesten „raadplaatjes” worden. Het raden en zingen deed je samen met je kind of je kleinkind. 

Ik leerde boekbinden. In eigen beheer heb ik 50 boeken gemaakt. De hand gebonden kaften waren allemaal verschillend en hadden een voelelement.

Met de liedjes wilde ik meer: natuurlijk muziek!!! Een Texelse Tom Waits die poesje Mauw zingt? In mn hoofd had ik een hele CD vol bekende kinderliedjes gezongen en gespeeld door Texelse muzikanten in wisselende samenstelling met verrassende arrangementen.

Ik volgde bij Femke Hoyng  in Amsterdam een cursus animatie en maakte 4 animatiefilmpjes van de liedjes van bekende kinderliedjes.

Haar techniek: Cut out, stop motion, sprak me erg aan. 
Het ouderwetse knippen en plakken  en schuiven.  Aan mijn werktafel heb ik een stellage waar een camera aanzit. deze is verbonden met mijn laptop. 
Een  object van links naar rechts laten bewegen zijn ongeveer honderd foto’s. Je verschuift het iedere keer een halve centimeter. en maakt steeds een foto. 
Als je voldoende materiaal hebt ga je monteren, Vertragen, versnellen, inzoomen filters, inmiddels kan ik met behulp van de trainers van de Applestore  heel veel geleerd. 

Peter Holman vroeg of ik voor de tentoonstelling Beletterd in de Hollebol een animatiefilmpje wilde maken. Dit was de eerstekeer dat ik in opdracht iets maakte,  Het hele proces van bedenken, scenario schrijven, uitproberen. technieken aanleren vind ik ongelofelijk spannend. 
 
Ik hou van de ontroering van het inperfecte.
Circus, waar de directeur ook kaartjes verkoopt, Straattheater, werktekeningen, kindetekeningen.  een schorre stem, een plaat met een kras.